START
WYDARZENIA
FILIPÓW
TURYSTYKA
FIRMY
MULTIMEDIA
OGŁOSZENIA
GKS ROSPUDA
LINKI
MAPY
HISTORIA
FOTOGALERIE
FOTOGALERIA
ARCHIWUM
HUMOR Z KSIĘGI
STARA KSIĘGA GOŚCI
KSIĘGA GOŚCI
KONTAKT
Wspomóż leczenie Martynki i Piotrka
INFO
PROGRAM TV
KINO "BAŁTYK"
PKS SUWAŁKI
PRZYDATNE LINKI
Przydatne linki
Linki na skróty
 Stowarzyszenie Rospuda
MAPY
Mapnik
ROSPUDA
www.bakalarzewo.eu

TPZB

www.raczki.pl

Strona ekologów
VIDEO
video
Filmoteka Mariana
Święto Niepodległości
Piątek, 14 Listopad 2014 03:49
 
Groby kapłańskie na cmentarzu w Filipowie.
Wpisany przez Tadeusz Sobuniewski   
Poniedziałek, 03 Listopad 2014 23:17

Po powstaniu parafii w Filipowie zmarłych bez mała trzy wieki  grzebano na cmentarzu przy kościele, a znaczniejszych jego obywateli w krypcie pod kościołem. Obecny cmentarz za Filipowem powstał w 1815r. za czasów Królestwa Polskiego. Pierwszą kaplicę parafialną wybudowano w 1828 roku na wzgórzu w centralnym  miejscu cmentarza,  rozebrał ją ks. Stanisław Dąbrowski po I Wojnie Światowej. Druga kaplica była prywatna i powstała w latach 1841-1844 na terenie przylegającym do cmentarza zakupionym przez rodzinę Narbuttów. W obrębie cmentarza znalazła się na początku XX wieku  po poszerzeniu cmentarza, jakiego dokonał ks. Julian Akielewicz. Kaplica zdewastowana  w czasie II Wojny Światowej popadała w ruinę. Rozebrano ją w latach osiemdziesiątych XXw.  na polecenie ks. Kazimierza Uszyńskiego przy porządkowaniu cmentarza.  W 2007r. ks. Wacław Polowczyk znacznie powiększył cmentarz i opasał go nowym  murem,  w roku następnym wybudowano obecną kaplicę w nowej części cmentarza.

Chodząc po cmentarzu możemy odnaleźć osiem grobów księży związanych, czy to 
przez posługę, czy rodzinnie z Filipowem.  Najstarszy grób należy do Ks. Jerzego 
Wiśniewskiego (1851-1889). Niestety na dzień dzisiejszy nic nie możemy powiedzieć o 
kapłanie który tu spoczywa. Po śmierci księdza jego rodzima diecezja sporządza biogram 
który zawiera najważniejsze informacje dotyczące jego osoby i posłudze. Biogram jest 
dokumentem wieczystym i spoczywa w archiwum diecezjalnym. Gdzie go szukać ? Czy 
przetrwał historyczne zawieruchy? Co zawiera?  Nie wiemy.

 

Grób znajduje się w trzecim rzędzie po zachodniej stronie głównej alejki, zachował się w dobrym stanie. Żeliwny krzyż na kamiennym postumencie i betonowy nagrobek.

Napis na krzyżu:  Ks. Jerzy Wiśniewski ur. 17 list. 1851r. + 27 kwiet. 1889r.


W najstarszej części cmentarza na górce w okolicy dawnej kaplicy znajduje się grób proboszcza parafii filipowskiej ks. Franciszka Brazewicza (1845-1898). Do roku 1881 był on wikariuszem w Ludwinowie, następnie w parafii Simno, w 1885 został mianowany na proboszcza (jako administrator) w parafii Janówka, w latach 1897 - 1898 administrował parafią Filipów.


Grób znajduje się od bramy na lewej stronie głównej alejki na górce w piątym rzędzie.  Pomnik zachował się w bardzo złym stanie, popękany kamienny postument i przekorodowany i złamany żelazny krzyż, uszkodzone  metalowe ogrodzenie. Grób wymaga naprawy zwłaszcza że w ostatnim roku ucierpiało ogrodzenie od fachowców stawiających sąsiedni pomnik.

W głównej alejce od strony bramy wejściowej znajduje się grób księży  Akielewiczów.  Wydaje się że bracia wcześniej zaplanowali na miejsce wiecznego spoczynku cmentarz w Filipowie.  Starszy z braci Wincenty Akielewicz (1836 -1909) przebywał w Filipowie jako ksiądz emeryt i zmarł w 1909r. Młodszy Julian Akielewicz(1857-1912)  był proboszczem w Filipowie od roku 1902 do śmierci w roku 1912r. Za jego proboszczowania doszło do rozłamu mariawickiego.  Założono wówczas po drugiej stronie drogi  cmentarz mariawicki.


Napis na pomniku: Ś. P. Ks Wincenty Akielewicz, proboszcz parafii Rutek żył lat 73 kapłaństwa lat 47, zm. 1 września 1909r. Prosi o Zdrowaś Maria

Pomnik  jest w złym stanie, w czasie II wojny światowej doznał uszkodzenia i do tej pory nie dokonano żadnych napraw, uszkodzona jest kamienna płyta z piaskowca nakrywająca kryptę grobową, kule uszkodziły też krzyż.

Napis na pomniku: Śp. Ks Julian Akielewicz proboszcz parafii Filipowskiej ur. 1857r. um. 1912. Napis znacznie różni się od tego na drugiej stronie pomnika, co świadczy że wykonał go inny majster grobowiec więc był już wykonany w chwili śmierci księdza.

 

W kwaterze rodzinnej spoczywa ks. Czesław Matusiewicz(1913-1964). Posługę kapłańską rozpoczął tuż  przed wybuchem II Wojny Światowej jako prefekt szkół w parafii Prozoroki na północno-wschodnich krańcach Archidiecezji Wileńskiej. Po sowieckiej agresji 17 września 1939r. tereny te włączono do ZSRR, ksiądz zaś został  jedynym duszpasterzem w okolicy. Trwały aresztowania, wywózki i zastraszanie, w maju 1941r. ks. Matusiewicz otrzymał "wezwanie do czynnej służby w Krasnej Armii". Parafianie rozpoczęli starania o zwolnienie swojego proboszcza. Ponieważ władze rejonowe nie chciały go zwolnić, parafianie wysłali w tej sprawie depeszę do Stalina, a także zebrali około 1000 podpisów. W dniu wyznaczonym na komisję poborową, został zwolniony ze służby wojskowej decyzją z Moskwy. Po wybuchu wojny niemiecko - sowieckiej w czerwcu 1941r sytuacja była tak dramatyczna, że ksiądz ratując swoje życie uciekł do innej parafii, a potem przez kilka dni ukrywał się u gospodarza w lesie. Zginęli natomiast dwaj żołnierze NKWD którzy przeszukiwali plebanię i nie zdążyli uciec przed wkraczającymi do miasta Niemcami.  Po wojnie, ks. Czesław Matusiewicz wyjechał do Polski i w 1947 r. był wikariuszem w Korycinie koło Białegostoku. W roku następnym wyjechał do diecezji warmińskiej i tam był proboszczem i dziekanem w Braniewie (1949-1953), potem w Prabutach, a w latach 1959-1961 był proboszczem w Świętajnie Oleckim. W 1961 r. w wieku 48 lat przeszedł na emeryturę, czy może raczej rentę. Zmarł w Olecku 1 maja 1964r. Pełniejszy życiorys księdza możemy odnaleźć w Biografiach Suwalskich cz II , w roku 2006 ukazał się także artykuł biograficzny w czasopiśmie „W Służbie Miłosierdzia".


Dalej, w tej samej alejce w kwaterze rodzinnej spoczywa ks. Kanonik Julian Sójkowski (1912-2001), ostatnią jego parafią była  Parafia Świętej Trójcy w Borkowie (diecezja  Łomżyńska) pracował w niej jako proboszcz przez 37 lat od 1962-do emerytury w 1989 roku. Wcześniej,  w latach 1958-1962, był proboszczem w  Parafia pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Bronowie.

Ks. Julian Sójkowski  - zdjęcie z pierwszych lat kapłaństwa.


W grobie rodzinnym spoczął także ks. Piotr Kapliński (1946-2003), jako wikariusz pracował w Łapach i Ostrołęce. Przez ostatnie lata kapłaństwa pracował w Stanach Zjednoczonych, gdzie zginął w wypadku drogowym 7 kwietnia 2003r.

W nowej części cmentarza przy kaplicy spoczywa ks. Piotr Przemielewski (1976-2012)Kapłan Diecezji Ełckiej, wikariusz w parafii pw. Św. Kazimierza Królewicza w Giżycku, wcześniej pracował w Olecku i Suwałkach. Żył lat 36, zmarł po ciężkiej chorobie 3 listopada 2012, dziś mija druga rocznica jego śmierci.

 

PS. Dziękuję Pani Barbarze za informację o grobie ks. Jerzego Wiśniewskiego. Tekst uzupełniłem i poprawiłem.

Spis księży spoczywających na cmentarzu w Filipowie.

1. Ks. Jerzy Wiśniewski (1851-1889)

2. Ks. Franciszek Braziewicz (1845 - 1898)

2. Ks. Wincenty Akielewicz (1836 -1909)

4. Ks. Julian Akielewicz (1857 -1912)

5. Ks. Czesław Matusiewicz (1913-1964)

6. Ks. Julian Sójkowski (1912-2001)

7. Ks. Piotr Kapliński (1946-2003)

8. Ks. Piotr Przemielewski (1976-2012)



 

 
Spacer po Filipowie
Wpisany przez Tadeusz Sobuniewski   
Poniedziałek, 27 Październik 2014 23:59

Wczoraj czas się cofnął na zimowy, ale dzisiaj cofnijmy się aż o kilka dziesięcioleci. Jest więc zima roku 1980 - wybieramy się na spacer po Filipowie:

sklep1.jpg

W sklepie piekarniczo - mięsnym pracują państwo Czaporowie, w sklepie spożywczym pracuje p. R. Sierocka i Władzia Możejewska, obuwie sprzedaje pani R. Sowulewska, a zabawki pani Z. Mentlewska.

 

sklep2.jpg

W sklepie włókienniczym pracują dwie panie: J. Walicka i S. Rutkowska. Obrót roczny sklepu wyniósł 6 700 000zł, a zarobki ekspedientek średnio 3 000zł miesięcznie.

 

sklep3.jpg

Artykuły Gospodarstwa Domowego. Tu sprzedaje pani Nietubyć, można tu nabyć sprzęt kuchenny, pralki, lodówki, meble, żarówki, szklanki i kieliszki.

 

sklep4.jpg

W sezonie letnim zapraszamy do kiosku cukierniczego na lody, gofry i oranżadę.

 

sklep5.jpg

Artykuły spożywcze, chyba piwosz i zieleniak

 

sklep6.jpg

RUCH.jpg

Kiosk Ruchu. Można tu kupić żołnierzyki i sznurówki, poza tym codziennie Trybuna Ludu i Współczesna.

 

CPN.jpg

Na środku rynku stoi CPN, jest jeszcze czynny, na klientów czeka mieszadełko do mieszania benzyny z olejem. W cepeenie sprzedaje p. J. Kardel.

 

POCZTA.jpg

Odwiedźmy jeszcze pocztę z łącznicą telefoniczną, taką "a ja łączę na dwa końce".


PRAKTYCZNA PANI.jpg

Na zakończenie Ośrodek Praktycznej Pani. Kierowniczką była pani Tesko, można było wypożyczyć naczynia na większe imprezy, śluby, chrzciny czy imieniny. Obok był fryzjer, krawiec, szewc, naprawa AGD. Krawcową była pani Rydzewska, a szewcem S. Łapiński.

 



 
IPN zidentyfikował bohaterów z warszawskiej "Łączki"
Wpisany przez Tadeusz Sobuniewski   
Środa, 01 Październik 2014 00:26

W latach 1944-1956 w czasie terroru komunistycznego w Polsce zabitych zostało pięćdziesiąt tysięcy osób, straconych na mocy wyroków sądowych, zamordowanych i zmarłych w siedzibach Urzędów Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej, więzieniach i obozach, poległych w walce lub w trakcie działań pacyfikacyjnych. Znaczną część ofiar stanowili członkowie antykomunistycznego ruchu oporu, kontynuujący walkę zbrojną do początku lat pięćdziesiątych.

Pośród ofiar stalinowskich zbrodni, których szczątki ekshumowano w kwaterze „Ł" Cmentarza Wojskowego na warszawskich Powązkach zidentyfikowano pochodzącego z Motul Zygmunta Szymanowskiego.

Zygmunt Szymanowski (1910-1950)
ps. „Jezierza", „Lis", „Bez", „Cis", „61", porucznik AK, oficer Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej.
Urodził się 15 sierpnia 1910 r. w Motulach, gm. Filipów, pow. Suwałki; syn Władysława i Felliksy z d. Ciszewskiej. Szkołę powszechną ukończył w Motulach, naukę kontynuował w szkole średniej w Suwałkach. We wrześniu 1928 r. wyjechał do Lwowa i tam w kwietniu 1931 r. zdał maturę.
W sierpniu 1931 r. powołany do służby wojskowej, został przydzielony do Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Krakowie. Ukończył ją w 1932 r. w stopniu plutonowego podchorążego i został skierowany do 19. Pułku Piechoty we Lwowie.
Czynną służbę wojskową zakończył we wrześniu 1932 r. (w 1935 r. podczas ćwiczeń rezerwy otrzymał stopień ppor., a w styczniu 1939 r. por.).
W 1934 r. rozpoczął studia w Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie i na Politechnice Lwowskiej.
W czerwcu 1939 r. uzyskał dyplom magistra nauk ekonomiczno-handlowych i absolutorium na Politechnice. We wrześniu 1939 r. jako dowódca kompanii ckm w 19. pp 5. DP, brał udział w walkach pod Włocławkiem, Kutnem, Sochaczewem, Łodzią, Płockiem, bronił Modlina. Został dwukrotnie ranny - pod Płockiem i w Palmirach. Od 20 września 1939 r. przebywał w szpitalu w Modlinie, skąd trafił do obozu jenieckiego w Działdowie, skąd zbiegł do Suwałk, gdzie został ponownie aresztowany. Po kolejnej ucieczce osiadł na Wileńszczyźnie i prawdopodobnie został członkiem ZWZ.
W 1942 r. rozpoczął działalność w AK jako szef komórki wywiadowczej wywiadu kolejowego w Wilnie. Używał ps. „Jezierza", „Lis", posługiwał się także nazwiskami: Antoni Piwowarski, Jan Sadowski. 20 września 1944 został aresztowany przez NKWD i w wyniku śledztwa skazany za działalność w AK na 10 lat pozbawienia wolności. 15 marca 1945 r. udało mu się uciec i ukrywał się w Wilnie, skąd 30 kwietnia 1945 r. wyjechał do Suwałk. Od września 1947 r. pod ps. „Lis", „Bez", działał w Ośrodku Mobilizacyjnym Wileńskiego Okręgu AK, tworząc siatkę wywiadowczą - zbierał informacje o działalności politycznej, gospodarczej i nastrojach społecznych.
Aresztowany 22 czerwca 1948 r. w Szklarskiej Porębie w ramach Akcji „X" mającej na celu rozbicie struktur Okręgu Wileńskiego AK na początku lipca 1948 r. został osadzony w więzieniu na Mokotowie. 24 stycznia 1950 r. Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie, pod przewodnictwem sędziego mjra Mieczysława Widaja, skazał go na karę śmierci. Prezydent Bolesław Bierut decyzją z dnia 25 maja 1950 r. nie skorzystał z prawa łaski.
Wyrok wykonano 31 maja 1950 r. w więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.
Postanowieniem z 12 maja 1992 r. Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego uznał za nieważny wyrok WSR w Warszawie wydany wobec Zygmunta Szymanowskiego.
Szczątki por. Zygmunta Szymanowskiego odnaleziono 27 maja 2013 r. w kwaterze „Ł" Cmentarza Powązkowskiego Wojskowego w Warszawie.

Kwatera "Na Łączce" Cmentarza Wojskowego w Warszawie, foto: Wikipedia/ZlisieckiKwatera "Na Łączce" Cmentarza Wojskowego w Warszawie, foto: Wikipedia/Zlisiecki

 
Zawody strażackie
Wtorek, 24 Czerwiec 2014 00:34





 
Piłkarska Kadra Czeka
Wpisany przez Tadeusz Sobuniewski   
Środa, 18 Czerwiec 2014 21:29

We wtorek na boisku gminnym w Filipowie odbył się finał wojewódzkiego turnieju "Piłkarska Kadra Czeka - 2014". Grali chłopcy z rocznika 1999 i młodsi z Drohiczyna, Bargłowa Kościelnego i Filipowa. Rozegrano trzy mecze, turniej wygrała drużyna Zespołu Szkół w Filipowie trenowana przez Tomasza Ferenca. Tym samym zawodnicy z Filipowa zakwalifikowali się do 30 Jubileuszowego Ogólnopolskiego Turnieju Chłopców im. Stanisława Tymowicza "Piłkarska Kadra Czeka". Rozgrywki centralne odbędą się w Słubicach w dniach 8-13.08.2014r., grać będą zawodnicy LZS niezrzeszeni w innych klubach. Pierwsze rozgrywki turniejowe pod tym tytułem odbyły się w 1984r., w tym też roku Telewizja Polska rozpoczęła emisję programu sportowego "Piłkarska Kadra Czeka" zachęcającego młodzież ze środowisk wiejskich i małych miasteczek do gry w piłkę nożną.

Wyniki Finału Wojewódzkiego:

Filipow - Drohiczyn 2-1,
Drohiczyn - Bargłow Kościelny 0-3,
Filipow - Bargłow Kościelny 4-0


Skład zwycięskiej drużyny: Bartek Gużewski - kapitan, Piotr Trzasko, Paweł Dyczewski, Daniel Miszkiel, Marcin Nowak, Mariusz Olender,  Maciek Dereszyński , Marcin Jurski, Radek Brzozowski, Wojtek Żegaczewski, Damian Kamiński, Paweł Sieszputowski,  Patryk Rogucki, Kamil Sienkiewicz, Jan Kardel, Daniel Szuliński. Trener: Tomasz Ferenc

więcej zdjęć:
https://picasaweb.google.com/teides66/PiKarskaKadraCzeka

 
Wicemistrzowie turnieju Coca-Cola Cup województwa podlaskiego
Poniedziałek, 09 Czerwiec 2014 21:40
W sobotę na boisku Miejskiego Ośrodka Szkolenia Piłkarskiego w Białymstoku odbył się finał Cola-Cola Cup województwa podlaskiego. Turniej jest największą piłkarską imprezą tego typu w Polsce, w tym roku brało w nim udział 197 drużyn ze szkół gimnazjalnych z naszego województwa. W meczu finałowym drużyna z Gimnazjum Publicznego w Filipowie przegrała 1:2 z zawodnikami z Publicznego Gimnazjum nr 9 w Białymstoku, zdobywając tym samym tytuł wicemistrzów województwa podlaskiego. Jak powiedział Piotr Trzasko - zdobywca tytułu bramkarza turnieju: zabrakło mam szczęścia i pewności siebie, w naszej drużynie nie było chłopaków z III klasy, mam nadzieję, że za rok znów powalczymy o Wielki Finał Coca-Cola Cup.

Wicemistrzostwo województwa wywalczyła drużyna w składzie: Bartosz Gużewski(IIA) - kapitan, Piotr Trzasko(IIB) - bramkarz, Paweł Wasilewski(IIA), Paweł Dyczewski(IIB), Adrian Jurewicz(IIA), Mateusz Przemielewski(IIB), Wojtek Żegaczewski(IIB), Mariusz Olender(IIB), Marcin Nowak(IA), Patryk Rogucki(IB). Trener: Tomasz Ferenc.
 
Więcej artykułów…
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następna > Ostatnie >>



Radio 5
Instytucje regionalne
wybory2010
buy cialis professional ... online pharmacy